8 Ιανουαρίου 2010

βιπερ

"αχ, κυριες και κυριοι, τι θλιβερή που ειναι η ζωη, οταν δεν μπορουμε να παρουμε στα σοβαρα τιποτα και κανεναν!"

ειπε, προσποιουμενη οτι απευθυνεται σε καποιο αορατο κοινο και, με πολυ ελαφρια καρδια, τον χαιδεψε στα μαλλια, καλυψε με το μαυρο παλτο της το κοκκινο φορεμα και βγηκε απο την πορτα. αρνουμενη την προταση που δεν εγινε ποτε.

εκεινος, σαστισμενος, ακουσε για τελευταια φορα τα τακουνια της να χτυπουν στις σκαλες και σκεφτηκε. ενιωσε. αναρωτηθηκε. ποσο περιεργο ειναι να ξεκινας απο το τελος αναζητωντας μια αρχη? να ψαχνεις μια καταφαση μεσα απο διαδοχικες αρνησεις. και ναι, ποσο περιεργο που αυτη η καταφαση, οταν τελικα ερθει, τσακιζει ολες τις αρνησεις και - ω τι εκπληξη! - κρατα για τον εαυτο της το ρολο του οριστικου τελους. μικροι θανατοι μεγαλες απογοητευσεις.

7 σχόλια:

ϊάγουαρσαρκ είπε...

ποσο ωραιο μπορει να ειναι ενα σουκου,
οπου θα ακουσω λαρρυ, θα διαβασω κουρ, θα δω στρατο, θα ταξιδεψω με σουγκαρ, θα πιω με μπελε, θα βαψω με αρτιεμ [βρε λες?]?..
πωπωπωπωπω...

ϊάγουαρσαρκ είπε...

δωσε τροφη στο λαο κουραδιανε.
δεν εχω λογια.
ζηλευω τοσο ,που θελω να γινω συγγραφεας οταν μεγαλωσω.

Kouradianos είπε...

σιμο εισαι τοσο θεος που σκεφτομαι οτι ισως, το οτι δεν ειμαι γκομενα δεν αποτελει εμποδιο για να τα φτιαξω μαζι σου. φυσικα αν και εσυ θελεις. μπορουμε να εχουμε μια πλατωνικη σχεση. σαν αυτη που ειχε ο πλατωνας με τους μαθητες του δηλαδη.

κατα τα αλλα, σας περιμενω κατω.

επισης, περιμενω και φιλο στρατο.

και ολους σας.

για φιλοξενια.

χωραμε παρα πολλοι στο σπιτι, αν βαφτισουμε την πρασινη βελεντζα μου κρεββατι κ κοιμηθουμε διπλα διπλα. πλατωνικα δηλαδη.

ϊάγουαρσαρκ είπε...

και πλατωνικα και ολοι μαζι και στη βελεντζα?
πρεπει να βρουμε καινουρια ορολογια για αυτη τη συνευρεση.
ονειρεμενο ακουγεται.

stewart είπε...

love

stewart είπε...

agapes!!!
eimai edw...
sygkinimenos apo kouradiano
k simo
k sugar
k olo to crew
k aurio ftanw volo
k dinw kwlo
se olo to stolo
(bravo stewart, entypwsiaka bikes
)

μελ είπε...

THELW POST APO STEWART!