8 Μαΐου 2010

Χθες

όλη μέρα προσπαθούσα να κάνω να λειτοργήσει μία GPRS σύνδεση σε ένα GPS για σκοπούς ανάπτυξης. αφού μίλησα λίγο με το Federico και το Sergiu οι οποίοι δεν μπόρεσαν να με βοηθήσουν και ενώ ταυτόχρονα έψαχνα όλο το ίντερνετ αν κάποιος είχε δοκιμάσει να κάνει το ίδιο με την ίδια πλατφόρμα, δε σκεφτόμουν τίποτα.

πραγματικά, δε σκεφτόμουν τίποτα, λειτουργούσα σε κατάσταση ηλίθια, εντελώς μηχανική.
έχω παρατηρήσει πως όποτε είμαι παραγωγικός ή μη παραγωγικός, όταν ασχολούμαι με το μηχανικιλίκι μπαίνω σε αυτή την κατάσταση, τη μη σκεπτόμενη, τη χωρίς διακοπή.

αφού το μεσημέρι έκανα ένα διάλλειμα, όπου και έκανα πράγματα τα οποία ήδη τα ξέχασα, άρα τίποτε, έφαγα μία κλασική μαλακία από τα ψευτοκινέζικα τα νουντλ μπαρ που μου αρέσουν όμως πολύ. ειδικότερα ακριβώς πριν το λογαριασμό είμαι πολύ χαρούμενος.
κατόπιν συνέχισα να δοκιμάζω ως άλλος ηλίθιος να ανοίξω μία πόρτα η οποία είναι κλειδωμένη, ή μοιάζει να είναι, εν ολίγοις δεν μπορείς να μπεις. το ότι είναι δικτυακή πόρτα δεν έχει σημασία, μόνο το ότι είναι μία επαναληπτική διαδικασία.
ούτε σε αυτό δεν μπορούσαν να με βοηθήσει ο ρουμάνος και ο ιταλός,
οι οποίοι, μέχρι να τους δώσω μία λύση που βελτίωνε δραματικά τον ήχο που θα παρουσιάσουν τη δευτέρα σε μεγαλοεταιρία - πρόκειται για εφαρμογή ραδιοφώνου,
σνόμπαραν εμφανώς να με βοηθήσουν. παρόλα αυτά δεν μπορούσαν.

οι άνθρωποι εκτιμάνε αυτό που τους δίνεις και καλύτερα να μην είναι μια πολύ χοντρή ψωλή.

κατά τις εννιά βρέθηκα σπίτι, όπου και κανόνιζα με ένα φίλο, το σιμοκλέοντα, τον οποίο δε θα ξεμπροστιάσω πάρα πολύ. όχι. μου θύμισε λίγο το μελίδη στο "δε δίνω λεφτά για είσοδο θα κάτσω απέξω".

είσοδος 5Ε:


κατά τη διάρκεια αυτής της συναυλίας, η οποία διοργανωνότανε από την "αριστερή Ενότητα" - το πλέον οξύμωρο σχήμα λόγου που έχω ακούσει τον τελευταίο καιρο -
και αφού ο γαύρος είχε προκριθεί στον τελικό νικώντας την παρτιζάν,
δε σκεφτόμουν τίποτε. παρόλα αυτά, αν και το μυαλό μου ήταν άδειο, η προσοχή μου δεν ήταν απόλυτα συγκεντρωμένη στους οργανοπαίκτες.

παρεπιμπτόντως ένας έπαιζε ένα όργανο που δεν το ακουμπάς (μόνος του) και το είπε ο δεληβοριάς therenin και μάλλον έκανε λάθος, πρεπει να είναι thevenin σαν το θεώρημα της αναλυσης κυκλωμάτων. άλλωστε οι ρώσοι τα κάνουν όλα και από όταν έπεσε η εσσδ, η έρευνα εξυπηρετεί όχι την πρόοδο του γένους, αλλά του μένους.

η προσοχή μου ήταν παντου. η μουσική, τα λόγια με άγγιξαν, όχι κάτω από τη ζώνη, αλλά κάπου που πονάω, μέσα στο στομάχι και όχι επειδή έχω φάει κάτι βαρύ.
και σκεφτόμουν, αύριο θα είμαι καλύτερος άνθρωπος, σύμφωνα με αυτό το τραγούδί.
το τραγούδι το ξέχασα και μπορεί να μην είμαι καλύτερος άνθρωπος.

οι άνθρωποι είναι πολλοί, είναι τρομακτικός ο αριθμός, η κατανομή των ανθρώπων
και είναι πιο τρομακτική η σκέψη για το πόσο κοιτάει ο καθένας από αυτούς το δικό του συμφέρον και όχι το γενικότερο. μία συναυλία πάντα με βάζει σε αυτές τις ίδιες σκέψεις.

η διαφορά ήταν πως αυτή τη φορά, με τη σκέψη της επιρροής μιας ταινίας, ενός τραγουδιού, οδηγήθηκε η κατάσταση κάπου αλλού.
όταν διαβάζεις, μαγειρεύεις, βλέπεις τηλεόραση, κάνεις οτιδήποτε, μπορεί να προσέξεις αυτό που κάνεις αυτό που ακούς, αυτό που βλέπεις. με διαφορετικό ή και τον ίδιο βαθμό μπορεί να προσέξεις κάτι που ακούγεται παράλληλα με αυτό που κάνεις, μία ταινία, μία είδηση, ένα τραγούδι.
(ίσως να εξαρτάται και από το σχετικό ύψος πηγής πληροφορίας και παρατηρητή)
το αν θα σε επηρρεάσει ή όχι, σίγουρα εξαρτάται από το αν το πρόσεξες.
σίγουρα όμως εξαρτάται και από την απόφασή σου να το κάνεις πράξη.
αυτή η απόφαση είναι πλήρως δική σου και δεν μπορεί να υπολογιστεί.
είναι η απόρριψη της ύπαρξης της μοίρας.

το βράδυ οδήγησε στο πος όπου ο σίμος έπινε μπύρα...
ο πλάτανος παρεπιμπτόντως έχει ξεραθεί.
γιαυτό σίγουρα φταίει και ο ιδιοκτήτης που του έκοψε τα κλαδιά λες και είναι φυλλοβόλο. λες και δεν έχει λεφτά να πάρει γεωπόνο.

μετά έπεσα για ύπνο όχι όμως αμέσως.





προσηλώνομαι μόνο όταν βλέπω τηλεόραση ή ακούω κάποιον που μιλάει σε μένα και όχι για τον εαυτό του.

9 σχόλια:

κίνδυνος είπε...

πρωτον
καθυστερημενε
δεν μπηκα
οχι γιατι δεν ηθελα, αλλα γιατι ειχα 5 ευρω, οσο εκανε και η συναυλια.
δευτερον
στο ποσ πηγα γιατι με κερασε μπυρα η δημητρα
οσο ασχημο και αν ακουγεται αυτο
και μετα εχασα και τα 5 ευρω που ειχα για να σου δωσω τον καπνο να καπνισεις.
αν ειχα παρει μπυρα με τα 5 ευρω θα ειχα και 2 ευρω ρεστα.
ολα τα σκεφτεσαι παντα εκτος απο τα πιο απλα

κίνδυνος είπε...

τρελενομαι παντως να σε διαβασω οταν παιρνεις φορα και αναλυεις το φοιβο στο ιδιο ποστ με τη θεωρια της σχετικοτητας της μοιρας.
γκαυλα εισαι.

κίνδυνος είπε...

α

κίνδυνος είπε...

σιμοσ παλι

κίνδυνος είπε...

και κοψτε αυτο το συνηθειο να μπαινετε ολοι απο το πισι μου

μελ είπε...

πότε έχω κάτσει σε συναυλία απέξω?

(το μαθημα της ημερας ειναι αν θες να εισαι φιλόσοφος, να μην κράζεις τους φίλους σου, γιατι το κέντρο βάρος μετατίθεται)

ρε καρκινιάρη, εγώ δεν δίνω λεφτά για συναυλίες? θα με τρελάνεις?

μελ είπε...

το κέντρο βάρος, ακούγεται σαν μυθικό τέρας του μεσαίωνα.

κίνδυνος είπε...

παρόλο που είστε λίγο τσίπηδες, δεν έχω πρόβλημα

κίνδυνος είπε...

και μελ μπορώ να αναφέρω τουλάχιστον δεκα συναυλίες του χατζηγιάννη.

σίμο, πιο πολύ ναυτικό έχεις πάει από μένα με φαίνεται τελικα...